1. Nawierzchnie zewnętrzne
Wykonuje się je z materiałów:
- ceramicznych (o zwartej strukturze - klinkierowe lub
kamionkowe);
- drewnianych (bale, drewniana kostka brukowa);
- kamiennych (granit, bazalt);
- tworzyw sztucznych (płytki i kostki z granulatu gumowego);
- kruszyw (piasek, żwir, tłuczeń);
- betonu - nawierzchnie monolityczne z odciśniętym wzorem (beton
stemplowany) oraz płytki chodnikowe, kształtki i kostki betonowe;
barwione w masie lub powierzchniowo;
- asfalt.
Coraz popularniejszym materiałem, stosowanym zarówno w
przydomowych ogrodach, jak i na chodnikach oraz drogach
wewnątrzosiedlowych jest kostka brukowa.
Kształty kostek brukowych
Nawierzchnia taka jest trwała i estetyczna, z innych zalet
można wymienić:
- możliwość stworzenia ciekawych form wizualnych poprzez
zastosowanie różnych kolorów i kształtów kostki;
- łatwość usuwania awarii mediów znajdujących się pod ziemią -
nawierzchnię można rozebrać i odtworzyć bez strat
materiałowych;
- możliwość niestosowania krawężników - kolorami można różnicować
funkcje fragmentów nawierzchni, np. odgraniczyć od chodnika parking
lub ścieżkę rowerową;
- dużą odporność na obciążenia statyczne, dynamiczne i
punktowe;
- odporność na środki chemiczne;
- łatwość wykonania.
Kostki mają grubość od 4 do 8 cm:
- 4 cm - do wykonywania ścieżek ogrodowych i tarasów na
gruncie;
- 6 cm - dla ruchu pieszego, ruchu pojazdów niemechanicznych oraz
samochodów do 3,5 tony;
- 8 cm - dla intensywnego ruchu samochodów osobowych, ciężarowych
i innych ciężkich pojazdów;
- 10 cm - dla intensywnych obciążeń, np. na placach
manewrowych.
Podczas układania kostki pamiętaj:
- najpierw należy usunąć nienośną warstwę gruntu (od 30 do 50 cm)
oraz korzenie i rośliny, następnie ukształtować łożysko drogi lub
traktu i zagęścić walcem lub płytą wibracyjną;
- na tak przygotowanym podłożu wykonuje się podbudowę ze żwiru,
grysu lub tłucznia. Jej grubość w przypadku intensywnego ruchu
pojazdów mechanicznych powinna wynosić 25-40 cm, w innych
przypadkach wystarczy 15 cm;
- następnie wykonuje się podsypkę (warstwę wyrównawczą z piasku)
grubości od 3 do 5 cm;
- na podsypce układa się już kostkę - elementy o prostych
krawędziach układa się z zachowaniem 3-milimetrowej spoiny,
elementy o krawędziach fazowanych (ściętych) układa sie
ściśle;
- po ułożeniu spoiny należy wypełnić piaskiem, a następnie
powierzchnię traktu ubić wibratorem płytowym. w przypadku intensywnego ruchu pojazdów mechaniczinych powinna wynosić 25–40 cm, w innych przypadkach wystarczy 15 cm;
- następnie wykonuje się podsypkę (warstwę wyrównawczą z piasku) grubości od 3 do 5 cm;
- na podsypce układa się już kostkę – elementy o prostych krawędziach układa się z zachowaniem 3-milimetrowej spoiny, elementy o krawędziach fazowanych (ściętych) układa się ściśle;
- po ułożeniu spoiny należy wypełnić piaskiem, a następnie powierzchnię traktu ubić wibratorem płytowym.